Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ 66ο


 
66- Η αντίδραση…

Η Αλίκη πηγαινοέρχονταν πάνω κάτω σε έξαλλη κατάσταση. Συνομιλούσε με έναν άνδρα στην άλλη άκρη της γραμμής. Ήταν ο μόνος που διέφευγε της σύλληψης και ο μόνος που την είχε δει.
Τι σκατά συνέβη;” τον ρώτησε εκνευρισμένη.
Μας πιάσανε και οι μαλάκες έδωσαν το όνομα του Ραζή, δε ξέρω γιατί!”
Συμφωνήσαμε να αναφέρουν το όνομα της κόρης του σε περίπτωση που στράβωνε κάτι!”
Δε ξέρω τι έγινε... εσύ είσαι ασφαλής. Τώρα περιμένω τα υπόλοιπα φράγκα!”
Ονειρεύεσαι! Ο μόνος λόγος που παραμένεις ζωντανός είναι επειδή το θέλω! Φρόντισε να διορθώσεις την κατάσταση πριν δεν προλάβεις” δήλωσε έτοιμη να τον καθαρίσει εάν χρειαστεί.
Ο άνδρας όμως είχε ήδη διαλέξει στρατόπεδο. Τα λεφτά της άλλη πλευράς ήταν πολύ καλύτερα και πέρα από αυτό το τηλεφώνημα δεν θα χρειαζόταν να ξαναμιλήσει μαζί της ποτέ. Της έκλεισε το κινητό δίχως να εξηγήσει κάτι άλλο.
Θα σε σκοτώσω!” τον απείλησε αλλά η γραμμή είχε νεκρώσει.

Ο μονόλογος δε συνεχίστηκε όμως διότι δέχτηκε μια αναπάντεχη επίσκεψη.
Δε θα ξαναβγείς πότε από το σπίτι” την προειδοποίησε ο Μάνθος Λασκαρίδης. Αυτή ήταν η πρώτη πρόταση που ξεστόμισε δίχως συναισθηματισμούς.
Η Αλίκη όμως είχε άλλη άποψη. Έβαλε λυτούς και δεμένους ώστε να βοηθήσουν τον έρωτα της.
Δοκίμασε!” τον προκάλεσε με ένα μορφασμό.
Κόρη μου παραφέρεσαι! Ο Νικηφόρος με ενημέρωσε για όλα!”
Ο Νικηφόρος εκείνο, ο Νικηφόρος το άλλο, βαρέθηκα κουράστηκα! Όλοι δήθεν θέλουν να με προστατέψουν όταν εσύ είσαι πιο μεγάλο τέρας, αυτός είναι πιο μεγάλο τέρας πατέρα!”
Σιωπή!” τη μάλωσε και για πρώτη φορά ύψωσε το χέρι πάνω της. Η σφαλιάρα δυνατή και σίγουρα την μετάνιωσε το επόμενο λεπτό.
Θα το μετανιώσεις αυτό πατέρα” γρύλισε η κόρη του εκτός έλεγχου.
Συγγνώμη!” ψέλλισε με δυσκολία.
Είναι πολύ αργά, εσύ με καταντήσεις εσύ, είμαι κόρη σου, και με έκανες αδίσταχτη, είσαι μου έμαθες να μη φοβάμαι τίποτα αλλά το βασικότερο μου δίδαξες να εξαφανίζω όσους με απειλούν!” Σκούπισε τα δάκρυα βιαστικά για να συνεχίσει με το ίδιο παγερό βλέμμα. “Εγώ φταίω, εγώ είμαι ένοχη, αλλά για πρώτη φορά στη ζωή μου κάνω κάτι για κάποιον που αγαπάω!”
Τι λες;” προσπάθησε να της κλείσει το στόμα.
Εκείνη γλίστρησε μακριά του. “Την αλήθεια πατέρα, εγώ έχω τα κότσια να παραδεχτώ πως είμαι ένα τέρας εσύ; Εγώ τα σχεδίασα όλα και τώρα κατηγορούν το Φίλιππο!” παραδέχτηκε δίχως να ντρέπεται.
Σκάσε ηλίθια, εάν πιστεύεις πως θα χάσω τα πάντα εξαιτίας αυτού του βλάκα είσαι πολύ γελασμένη! Ο έρωτας παγιδεύει τους αδύναμους!”
Δεν είμαι όμως αδύναμη, στον καθρέφτη όταν βλέπω τον εαυτό μου είναι σαν να αντικρίζω εσένα!” αντέδρασε η Αλίκη σχεδόν ουρλιάζοντας
Αρκετά, από μικρή σε παραχάιδεψα!”
Με παραχάιδεψες;” την έπιασε νευρικό γέλιο. “Δε διαφέρουμε πατέρα και αυτό δεν το αντέχεις!”
Εάν μάθει για σένα, εάν μάθει πως...”
Δε θα μάθει τίποτα ποτέ! Το μυστικό σου είναι ασφαλής μαζί μου!” Πήρε μια βαθιά αναπνοή για να συνεχίσει. “Τώρα θα φύγω να βρεθώ κοντά του, μόνο εμένα έχει μόνο εγώ μπορώ να τον βοηθήσω!”
Αλίκη εάν χρειαστεί θα διατάξω να σε φέρουν σηκωτή στο σπίτι!”
Προσπάθησε πατέρα, κανείς δεν μπορεί να με εμποδίσει όμως!” ήταν η τελευταία της κουβέντα πριν φύγει.
Ο πατέρας ήταν όμως αποφασισμένος να δώσει ένα τέλος σε όλο αυτό. Σκόπευε να επισκεφτεί επίσης το Φίλιππο Ραζή σε μια αναμέτρηση για γερά νεύρα. Εκεί θα ζητούσε από τον δεύτερο να συμπεριφερθεί σαν άνδρα και αφήσει τις κοροϊδίες με την κόρη του. Μια απόφαση όμως που ανέτρεπε τα πάντα καθώς η αντίδραση της κόρης του θα ήταν καταστροφική.
Την ίδια ώρα ο αστυνομικός Γεωργίου εξέφραζε τη δυσπιστία του για το σχέδιο. Είχαν μεταφέρει το Φίλιππο στα κεντρικά της αστυνομίας για νέα κατάθεση δήθεν.
Ραζή, ίσως...”
Ο Φίλιππος όμως ήταν σίγουρος όμως πως το σχέδιο του ήταν καλά οργανωμένο. “Πολύ σύντομα θα έχουμε εξελίξεις, το μωρό είναι ασφαλές”
Η Αρετή;”
Τότε σιώπησε. Πέρασε τα δάχτυλα στα μαλλιά, χαϊδεύοντας νευρικά. Το όνομα της τον αναστάτωνε, πόσο την είχε πληγώσει και το μίσος ήταν ένα φυσικό επακόλουθο. Άξιζε τη λύτρωση, άξιζε μια ζωή ευτυχισμένη μακριά του. Σκεφτόταν πως η συγχώρεση δεν του άξιζε, πως δεν ήταν σε θέση να ζητήσει συγγνώμη, δεν γνώριζε τον τρόπο άλλωστε. Δεν ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία του, ακόμη και το συγγνώμη από το στόμα θα φάνταζε τόσο ψεύτικο. Προτεραιότητα είχε να φέρει στη δικαιοσύνη τους ενόχους, έτσι θα της επέτρεπε να ζήσει ελευθέρα.
Αντέχει!” ξεστόμισε αμέσως. Σίγουρος πως η γυναίκα του, η γυναίκα της ζωής του δεν ήταν κάποια κακομοίρα. Είχε επιλέξει την καλύτερη να σταθεί δίπλα του. Ο κόσμος πριν τη γνωρίσει φανέρωνε μια περίεργη ψεύτικη λάμψη, το περιτύλιγμα ήταν φανταχτερό αλλά το εσωτερικό σάπιζε ουσιαστικά. Μια περίεργη παγωνιά απλώνονταν, πάντα φέρνοντας τη βαρυχειμωνιά. Όταν όμως μπήκε στη ζωή του πέρασε από το σκοτάδι στο φως. Την επέλεξε.... γιατί γνώριζε.. το έβλεπε στα πράσινα μάτια, πως ένα διαμάντι έλαμπε διαφορετικά.
Φρόντισε να μου επιστρέψουν το κινητό!” απαίτησε βέβαιος πως η Αλίκη θα τον επισκέπτονταν σύντομα.

Παρόλα αυτά δέχτηκε μια άλλη επίσκεψη. Ο Μάνθος με κάποιο μέσο κατάφερε να τον δει. Χρειαζόταν μονάχα πέντε λεπτά μαζί του. Είχε σκοπό να τα ξεκαθαρίσει όλα. Πέρασε για λίγο τα χέρια μέσα στο σακάκι επίτηδες.
Δε σε περίμενα!” του είπε. “Αλλά να φανταστώ πως δεν ήρθες για μένα” του είπε ο Φίλιππος με παγερή φωνή. Η οργή μέσα του γιγαντώνονταν, μπροστά είχε τον άνδρα που σκότωσε τη γυναίκα του!
Δε θα σε καθυστερήσω, άλλωστε η επίσκεψη μου εδώ μπορεί να παρερμηνευτεί” απάντησε ο Λασκαρίδης με ένα βιαστικό χαμόγελο.
Να θεωρείς ύποπτος και εσύ; Θα έπρεπε; Υπάρχει κάτι για το οποίο έχεις κάνεις και ντρέπεσαι;” τον ρώτησε δίχως να χάνει χρόνο.
Εσύ κατηγόρησε και όχι εγώ... εσύ...”
Έπεσα θύμα πλεκτάνης, κάποιος θέλει να με βγάλει από τη μέση, κάποιους ενοχλεί η ύπαρξη μου, και η παρουσία σίγουρα δίπλα στην Αλίκη”
Την Αλίκη να τη ξεχάσεις, είναι φανερό πως δεν την αγαπάς!”
Και ποιος είσαι εσύ που θα με διατάξεις, πιστεύεις πως ορίζεις τις τύχες των ανθρώπων και της κόρης σου;”
Ραζή μη με δοκιμάζεις!” τον προειδοποίησε
Θα έπρεπε να σε φοβάμαι; υπάρχει κάτι άλλον να μου κλέψουν;” τον ειρωνεύτηκε ενώ η φωνή του δυνάμωσε. “Η μήπως θεωρείς πως η κόρη σου θα δυστυχήσει κοντά μου;”
Η κόρη μου δεν κάνει για σένα, όλοι γνωρίζουν τι σόι άνδρας είσαι; πως δε διστάζεις να χρησιμοποιήσεις τους πάντες πως οι γυναίκες δεν έχουν καμιά αξία για σένα!” ανταπάντησε ο Μάνθος.
Και όμως με την Αλίκη, νιώθω διαφορετικά, της συμπεριφέρομαι διαφορετικά και όχι σαν ένα κομμάτι κρέας, εσύ δεν εκτιμάς την κόρη σου και όχι εγώ! Δεν της έκρυψα τίποτα!”
Μείνει μακριά της! Δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι!”
Ο Φίλιππος με σταθερό βήμα τον πλησίασε. Φορούσε ακόμη τις χειροπέδες και το δωμάτιο είχε κάμερες. Χαμηλόφωνα συνέχισε στην επίθεση. “Σε ρωτάω ξανά τι θα κάνεις; Τις απειλές σου αλλού και όχι σε μένα! Δε φοβάμαι το θάνατο σε αντίθεση με σένα που το φοβάται!”
Πρόσεχε τι εύχεσαι!” είπε εκείνος και αμέσως έφυγε μαζί με τους σωματοφύλακες από το μικρό δωμάτιο ανάκρισης. Ήταν προφανές πως τα κίνητρα του Φίλιππου Ραζή ήταν άλλα. Το έβλεπε τα μάτια του, διέκρινε τη φλόγα της οργής μέσα από το φουρτουνιασμένο βλέμμα. Σε τι αποσκοπούσε όμως; τι σχέση είχε η Αλίκη; Το παρελθόν το όρισε μόνος και δε δίστασε να ξεκάνεις ακόμη και φίλο, στο τώρα κανείς δεν θα τον εμπόδιζε. Είχε σκοπό να καταφύγει στα άκρα...

Η Αλίκη σταμάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου. Με λαχτάρα απάντησε όταν είδε το νούμερο του Φίλιππου, θεωρώντας πως τον άφησαν ελεύθερο. Και όμως σοκαρισμένη άκουσε προσεχτικά τον διάλογο του πατέρα της με το Φίλιππο. Η κλήση τερματίστηκε απότομα. Σαφώς είχε ικανό τον πατέρα της για όλα αλλά όχι δεν θα επέτρεπε να βλάψει το Φίλιππο. Είχε σκοπό να πληρώσει όσο και όσο για να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση να μην μείνει ακόμη ένα βράδυ στη φυλακή. Άλλωστε σύμφωνα με το δικηγόρο ήταν ο λόγος των απαγωγέων εναντίον του. Ναι μεν τον κατηγορούσαν ευθέως αλλά κανείς δεν είχε αναγνωρίσει το πρόσωπο του μέχρι τώρα.
Πάτησε το γκάζι για να βρεθεί πιο γρήγορα στον άνδρα που αγαπούσε... και για τον οποίον θα πρόδιδε ακόμη και τον πατέρα της...

Ο Νίκος μπήκε στο δωμάτιο φουριόζος. Τα έβαλε με το Φίλιππο άλλη μια φορά.
Δεν το βλέπεις...”
Αυτό που βλέπω είναι πως μια παρουσιάστηκε μια ευκαιρία!”
Είσαι τρελός εάν πιστεύεις πως ο Λασκαρίδης θα κάνει κάποια απερισκεψία!”
Δεν έχει σημασία, η κόρη του άκουσε όλα!”
Αυτό δεν αλλάζει κάτι μαλάκα!”
Αλλάζει τα πάντα πίστεψε με!” φρόντισε να βγω από εδώ μέσα με περιοριστικούς όρους.
Δεν είναι τσιφλίκι μου εδώ μέσα, μου πήρε χρόνο να το στήσω όλο αυτό!” αντέδρασε ο αστυνομικός οργισμένος.
Πρέπει να βγω έξω!” απαίτησε ενώ ήταν έτοιμος να του επιτεθεί
Χρειάζομαι χρόνο!” του είπε ο αστυνομικός διαπιστώνοντας πως κανείς δε θα τον εμπόδιζε. Τελικά ο Φίλιππος Ραζής θα όριζε τη μοίρα μοναχός.

Η Αλίκη συντετριμμένη προσπάθησε να δικαιολογηθεί μπροστά του.
Εγώ σε πιστεύω, δεν ακούω κανέναν παρά μόνο εσένα!”
Δεν είναι αρκετό, ότι αγαπώ, ότι θέλω να προστατεύσω χάνεται, σβήνει Αλίκη!”
Ο πατέρας μου... ο πατέρας μου είναι υπερβολικός!”
Είναι πατέρας, και εγώ δεν κάνω για σένα! Έλεγε αλήθεια! Η αγάπη μου μπορεί να σε καταστρέψει, είναι δηλητηριώδης!”
Φίλιππε τι λες!”
Μείνε μακριά μου Αλίκη!”
Δε γίνεται, μου ζήτησες να παντρευτούμε και δέχτηκα!”
Να ξεχάσεις αυτόν το γάμο, ντρέπομαι για μένα, ντρέπομαι για όλα”
Της γύρισε την πλάτη για μελοδραματοποίησει το ρόλο του. Ήταν άλλωστε ο πρωταγωνιστής και ο σκηνοθέτης του είχε δώσει τέτοια εντολή. Ο θυμός όμως ούρλιαζε μέσα του, του έκαιγε τα σωθικά ενώ πάλευε να ελευθερωθεί.
Και να γυρίσεις σε αυτήν;” τον ρώτησε καθώς το κεντρί της ζήλιας της κάρφωνε την καρδιά.
Σε ποια; σε αυτή που με μισεί; δεν έχω να μάθει να παρακαλάω Αλίκη!”
Φίλιππε άκουσε με θα βγεις από εδώ μέσα, θα είμαστε όποιος παλιά, σε κατηγορούν άδικα και ο πατέρας μου θα σε δεχτεί, θα παλέψω μαζί σου!” τον ικέτευε σχεδόν, αγκαλιάζοντας τον κτητικά από πίσω.
Φύγε Αλίκη, δεν είμαι αχάριστος, αξίζεις κάτι καλύτερο. Θα περιμένω να τελειώσει αυτή η ιστορία και βλέπουμε. Θα φύγω μετά... θα με ξεχάσεις!” πρόδιδε τα μελλοντικά σχέδια του επίτηδες. Της επέτρεψε να τον αγκαλιάζει επίτηδες. Πάλευε όμως την ίδια στιγμή με δαίμονες. Το μόνο που επιθυμούσε ήταν να πάρει αγκαλιά ένα άλλον πλάσμα, ένα πλάσμα που του θύμιζε ποιος ήταν και ποια γυναίκα τον κέρδισε ολοκληρωτικά!
Η Αλίκη έφυγε δίνοντας του μια υπόσχεση. Δεν είχε σκοπό να τον χάσει και σίγουρα δε θα δίσταζε να συγκρουστεί με τον πατέρα της όταν όλα θα ανατρέπονταν...

Μερικές μέρες ο Φίλιππος επισκέφτηκε μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα το σπίτι που είχε βρει καταφύγιο η Μαργαρίτα μαζί με το αγγελούδι του. Μόνο αυτό είχε ανάγκη να πάρει αγκαλιά, διότι ήταν κομμάτι δικό της, ήταν σαν να αγκάλιαζε εκείνη.
Τον κράτησε σφιχτά ψηλά ενώ του χάιδεψε το προσωπάκι τρυφερά. Η Μαργαρίτα τον παρατηρούσε αμίλητη. Η ίδια είχε ολοκληρώσει το έργο της πλην μιας βασικής λεπτομέρειας. Σιγοτραγούδησε στο γιο του ένα παιδικό τραγουδάκι, για να τον νανουρίσει. Όλη η ευτυχία αποτυπωμένη σε αυτή τη σκηνή, μόνο που ο ζωγράφος είχε αφήσει μια θέση άδεια στον καμβά. Σκεφτόταν πως να αναμείξει τα χρώματα, πως να μπερδέψει τα συναισθήματα και στο τέλος να αποτυπώσει με τις πιο έντονες πινελιές το νικητή αυτής της αναμέτρησης.
Ένα βιαστικό χτύπημα στην πόρτα όμως εξαφάνισε το σύννεφο της ευτυχίας, ο Φίλιππος επέστρεψε στην πραγματικότητα, έτοιμος για την πιο δύσκολη αναμέτρηση...

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ 65ο


 
65- Η αγάπη της.... (2)

Η Αρετή μετά τις αποκαλύψεις πηγαινοέρχονταν νευρικά. Γνώριζε τα πάντα άλλα έπρεπε να παριστάνει την ανίδεη καθώς όλοι της γύρω της υποκρίνονταν. Παρακολουθούσε τις νευρικές κινήσεις του Οδυσσέα. Αναρωτιόταν και εάν αυτός γνωρίζει. Από την άλλη ο Μάριος, σίγουρα ήταν μπλεγμένος, όσο έξυπνος και να ήταν ο Φίλιππος θα χρειαζόταν τη βοήθεια του δεύτερου. Όλοι ένοχοι, συνένοχοι και εκείνη στη μέση να το παίζει η τρομαγμένη μάνα. Όλο αυτόν τον καιρό πάντα την πρόσεχαν, πάντα την προστάτευαν και αυτή φορούσε την ταμπέλα της ανήμπορης. Η Αρετή εκείνο, εκείνο το άλλο, την καημένη. Μισούσε να την λυπούνται, μισούσε τον εαυτό της διότι κάθε φορά φανέρωνε αδυναμίες. Από τη στιγμή που τον γνώρισε, από την στιγμή που του επέτρεψε να την εξουσιάζει. Κανείς όμως δεν την ανάγκασε, όλοι εναντίον και αυτή καρτερικά υπόμενε τα πάντα, τον αντισυμβατικό του χαρακτήρα, τη ζήλια, τις κυκλοθυμικές συμπεριφορές και οτιδήποτε αποτελούσε κομμάτι δικό του. Πίστεψε λανθασμένα πως θα κατακτούσε την καρδιά του αλλά ο Φίλιππος, δεν είχε ποτέ καρδιά, την ξερίζωσε, την πέταξε, την έθαψε και αυτή καλούνταν να την ψάξει ανάμεσα στο χώμα, να σκάψει με τα ίδια της τα χέρια βαθιά ώστε να ανακαλύψει κάτι από τον παλιό Φίλιππο. Δεν είχε σκοπό να του αποκαλύψει κάτι για την Έλενα, δεν ήταν τόσο κακιά να τον βλάψει. Εάν έλεγε αντίο στο παρελθόν τότε θα κατάφερνε να ορθοποδήσει.
Κλείστηκε στο δωμάτιο για να μην ακούει την Έρικα που μάλωνε με τον Οδυσσέα. Μέχρι και η φίλη της υποψιάζονταν πως κάτι δεν πήγαινε καλά.
Τι σκατά περιμένουμε; γιατί κανείς δε μιλά; και αυτό το καθίκι που θέλει να λέγεται πατέρας δεν ντρέπεται λίγο;” ρώτησε για πολλοστή φορά τον Οδυσσέα.
Έρικα ηρέμησε! Η αστυνομία προσπαθεί...”
Η αστυνομία πάει πιο αργά από την καθυστέρηση!!!” ανταπάντησε εκείνη οργισμένη.
Υπομονή, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται...”
Και πως είναι;” επενέβη τότε η Αρετή με μάγουλα κατακόκκινα από το κλάμα. Έκλαιγε για να ξεσπάσει για να αποφασίσει πως θα κινηθεί από εδώ και πέρα.
Αρετή καταλαβαίνω!” προσπάθησε να δικαιολογηθεί ο Οδυσσέας.
Και εγώ καταλαβαίνω” αποκρίθηκε χαμογελώντας ελάχιστα.
Μόνο εγώ δεν βγάζω άκρη δηλαδή, μόνο εγώ βγάζω αφρούς;” αναρωτήθηκε η Έρικα αλλά το κλάμα της κόρης της την ανάγκασε να τους αφήσει μόνους.
Καταλαβαίνω γιατί αλλά όλα θα αλλάξουν, το παρελθόν το αποχαιρέτησα, το παρόν με φυλάκισε και στο μέλλον θα τρέχω ελεύθερη παρέα με το γιο μου” δήλωσε με σιγουριά η Αρετή.
Τελικά δεν είχε σκοπό να τον συγχωρέσει. Όσο και να τον δικαιολογούσε δεν γινόταν να δικαιολογεί πλέον τον εαυτό της, αυτή την άναρχη αδυναμία, αυτή την ηττοπάθεια. Άλλοι όρισαν τη μοίρα της, ένα βράδυ το φεγγάρι και τα αστέρια μαζί αλλά έφτασε η στιγμή που θα καθόριζε από μόνη τα πάντα, το αύριο πιο συγκεκριμένα. Η καρδιά της θα πάγωνε όπως και η δική του, ακόμη και εάν την παρακαλούσε γονατιστός δε θα επέστρεφε διότι άξιζε κάτι καλύτερο πέρα από τη ψυχική ηρεμία

Η Αλίκη προχώρησε στο μικρό δωμάτιο. Εκεί την περίμενε ο Φίλιππος ο οποίος αντιστέκονταν στις ερωτήσεις των αστυνομικών. Αρνούνταν την οποιαδήποτε κατηγορία και μετά από παρότρυνση των δικηγόρων κρατούσε το στόμα ερμητικά κλειστό. Χτύπησε τη γροθιά του στον τοίχο διότι χάνονταν πολύτιμα λεπτά. “Να πάρει” αναφώνησε εξουθενωμένος. Όλη αυτή η υποκρισία τον σκότωνε ψυχικά, τον τραυμάτιζε και κομμάτιαζε την καρδιά του.
Ηρέμησε” του είπε εκείνη προσπαθώντας να τον αγκαλιάσει.
Πως να ηρεμήσω όταν με κατηγορούν; Δεν αντέχω άλλο, ποτέ θα ηρεμήσω, πότε θα ξυπνάω δίχως να βλέπω εφιάλτες!”
Τον αγκάλιασε από πίσω. “Εδώ είμαι εγώ, το όνομα σου θα καθαρίσει, κατάφερα να σκεπάσω τα δημοσιεύματα, το όνομα σου δεν έχει βγει παραέξω”
Δε μου φτάνει αυτό... η κόρη μου πως θα αντικρίσω την κόρη μου;” Το τέρας πάλευε να ελευθερωθεί από μέσα του να οδηγήσει τους πάντες στην κόλαση μακριά από τον θρόνο του όμως. Τα λόγια του ακούγονταν τόσο ψεύτικα αλλά συνέχιζε να ζει στις ψευδαισθήσεις ώστε να επιβιώσει από την πιο δύσκολη αποστολή όλων. “Δε σου αξίζω Αλίκη, δεν αξίζω την αφοσίωση σου πως να τη ξεπληρώσω άλλωστε;”
Μη μιλάς έτσι” τον μάλωσε αμέσως. “Σε αγαπώ Φίλιππε, από τη πρώτη φορά που σε γνώρισα σε αγάπησα!”
Μείνε μακριά μου Αλίκη, κινδυνεύεις!” την παρότρυνε αλλά αυτή δεν τον άκουγε.
Θα κάνω τα πάντα! Ότι χρειαστεί!”

Τότε ακούστηκε η φωνή της Αρετής πίσω τους. Είχε ζητήσει και η ίδια να συναντήσει το Φίλιππο και επιτέλους να λάβει απαντήσεις.
Ψέματα σου λέει” είπε καθώς και η δική της καρδιά μαστιγώνονταν. Τους βρήκε αγκαλιασμένους. Την αγκάλιαζε και τον αγκάλιαζε δίχως ντροπή.
Μάζεψε τη λιγοστή αξιοπρέπεια και τον τσαλαπατημένο εγωισμό ώστε να συνεχίσει. Τα μάτια της φανέρωναν οργή.
Ελπίζω να μην διακόπτω. Όσο μια μάνα ψάχνει το παιδί της απεγνωσμένα κάποιοι δίχως τσίπα έχουν χρόνο να ερωτοτροπούν.
Δεν χρειάζεται να σου δώσουμε λογαριασμό! Ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του και εσύ από ότι θυμάμαι δεν έχεις αναλάβει καμιά. Ψάξε την αλήθεια ανάμεσα στα καθίκια που συναναστρέφεσαι!”
Η Αρετή την αγνόησε. “Δε μιλάω σε σκουπίδια. Περιμένω να ακούσω κάτι από τον μέγα και τρανό κύριο Ραζή! Σας ακούω!”
Δεν έχει να σου πει τίποτα!” αντέδρασε η Αλίκη αλλά η αντίπαλος πέρασε μπροστά της ώστε να σταθεί απέναντι του.
Σε σένα μιλάω!” φώναξε δίχως να ελέγχει το θυμό της.
Και εγώ δεν έχω να πω κάτι! Έπαιξες και έχασες Αρετή τα είχε όλα αλλά ποτέ δε τα εκτίμησες!
Τον χαστούκισε δυνατά. Το χέρι της έτρεμε όμως. “Βρήκες το άλλο σου μισό, μια που ανήκει στο κόσμο σου αλλά ο δικός μου δε χωράει θρασύδειλους άνδρες!” τον προκάλεσε επίτηδες.
Ο Φίλιππος εκνευρισμένος την έσπρωξε προς μια γωνιά. “Είμαι πολλά πράματα αλλά ποτέ δεν υπήρξα δειλός!”
Εκείνη τη στιγμή Φίλιππος και Αρετή μιλούσαν με τα μάτια. Έπλαθαν ένα δικό τους ψεύτικο γυάλινο κόσμο. Έκλειναν τους πάντες έξω ακόμη και την ίδια τη φωτιά. Ο σκηνοθέτης τους είχε τοποθετήσει έτσι, τον έναν αντικριστά με τον άλλον. Η ανάσα δεν έβγαινε, το σάλιο κόλλησε στο λαιμό και μόνο το τρέμουλο στα μάτια φανέρωνε την αγωνία. Καλούνταν ξαφνικά να δώσουν τη μεγαλύτερη παράσταση. Άξιοι ηθοποιοί και οι δυο πόσες φορές είχαν αναμετρηθεί στο παρελθόν, πόσες φορές δήλωσαν τη λέξη τέλος αλλά και πάλι ο επέστρεφε στην αγκαλιά του άλλου αποζητώντας τα φιλιά, αναζητώντας τη λύτρωση, επιθυμώντας να ζήσουν για πάντα μαζί σαν μια χαρούμενη οικογένεια. Συναντήθηκαν διότι το παρελθόν τους ένωσε, αγαπήθηκαν διότι ήταν θέμα εγωισμού αρχικά αλλά στο τέλος η πραγματική αγάπη έγινε το καταφύγιο εναντίον μιας καταιγίδας μιας μπόρας που τους θύμιζε όμως πάντα πως η γκρίζα ζωή τους χρωματίζονταν από το κόκκινο του έρωτα και του πάθους.
Ποια είναι τα λάθη σου;” τη ρώτησε απότομα.
Μη της δίνεις σημασία, δε σου άξιζε αυτή η γυναίκα Φίλιππε!” αντέδρασε η Αλίκη.
Ποια είναι τα δικά σου; το δικό μου ήταν πως σε αγάπησα!” αντιγύρισε προκλητικά πάλι.
Και το δικό μου που σε πίστεψα αλλά τώρα αξίζω κάτι καλύτερο!” αποκρίθηκε ο Ραζής με ένα μορφασμό καθώς το αίμα μέσα του χοροπηδούσε ρυθμικά.
Τη Λασκαρίδη;” πρόσεξε το εντυπωσιακό δαχτυλίδι. Έβαλε τα γέλια. “Μια τέτοια γυναίκα σου αξίζει. Το μόνο που ζητώ είναι να κρατήσω το παιδί μου αγκαλιά, το δικό μου παιδί διότι δεν έχει πατέρα!”
Πέρασε από μπροστά τους έτοιμη για τη θεαματική έξοδο. “Θα σε σκοτώσω Ραζή εάν έχεις σχέση με την απαγωγή. Θα σκοτώσω οποιοδήποτε είναι ένοχος!” τους προειδοποίησε. Τον γρονθοκόπησε ελευθερώνοντας λιγάκι από την οργή.
Ο Φίλιππος την άφησε να ξεσπάσει. Αυτή τη λάμψη στα μάτια δεν την είχε ξαναδεί. Σε αυτό το λεπτό κινδύνευε να χάσει τη γυναίκα που λάτρευε, στο ίδιο δευτερόλεπτο πάλευε με τα θηριώδη κύματα της ανταριασμένης θάλασσας ενώ ο καταπράσινος βυθός των ματιών της τον παγίδευαν μακριά από την παραλία. Άξιζε κάτι λέξη από το στόμα της, όλος ο πόνος που της είχε προκάλεσε στο παρελθόν και στο τώρα δεν μετριάζονταν με όλα τα γλυκόλογα του κόσμου. Μόνο που ο ίδιος είχε ξεχάσει την αξία της λέξεως αγάπη, δεν της είχε ψιψίρισε ποτέ μπροστά της, ποτέ δεν υπηρέτησε τους κανόνες και σίγουρα δεν υπάκουσε στη φωνή της καρδιάς. Μάτωνε πονούσε αλλά δεν είχε δικαίωμα να την εμποδίσει.
Σε μισώ Φίλιππε Ραζή!” ούρλιαξε τότε η Αρετή. “Σε μισώ παραπάνω από αυτούς που μου έκλεψαν την ευτυχία διότι εσένα σε αγάπησα...”
Η Αρετή δεν έλεγε ψέματα, τον αγάπησε αλλά όταν αγαπάς μπορείς και να μισήσεις. “Σε σιχαίνομαι... ποτέ δε τίμησες τα παντελόνια που φοράς. Ένα άνανδρο πλάσμα...”
Θα έλεγε και άλλα αλλά αποφάσισε να σιωπήσει.
Η Αλίκη δοκίμασε μια νέα λεκτική επίθεση αλλά η νεαρή μητέρα δεν θα την έδινε αυτή τη χαρά.
Έκλεισε την πόρτα αλλά δεν κατάφερε να κάνει κανένα βήμα προς τα μπροστά. Ο Μάριος την κράτησε στην αγκαλιά του πριν καταρρεύσει.
Πάρε με από εδώ πέρα, δεν αντέχω άλλο!”
Αυτός γεμάτος τύψεις που την είχε μπλέξει στο πιο περίεργο παιχνίδι επιβίωσης, που δεν συμπαραστάθηκε σε μια μάνα που πονούσε, υπέφερε και έκλαιγε βουβά τα βράδια.

Λεπτά αργότερα ο αστυνομικός Γεωργίου κατόπιν εντολή του εισαγγελέα πέρασε τις χειροπέδες στο Φίλιππο Ραζή ώστε να τον μεταφέρει προσωρινά στη φυλακή. Η Αλίκη κόντεψε να πάθει καρδιά, δεν πρόλαβε να του πει όσα ρίζωσαν ξαφνικά μέσα της. Τον έπαιρναν μακριά της δίχως να γευτεί τον έρωτα κοντά του.
Με σκυμμένο το κεφάλι ο Φίλιππος ακολούθησε τους αστυνομικούς. Το σχέδιο του έμπαινε στην τελική ευθεία. Κοντοστάθηκε ελάχιστα δίπλα της. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του να παρακαλέσει ώστε να διαβάσει εκείνη τα μάτια του. Ένα φλογισμένο βλέμμα ήταν αρκετό να κάψει τα πάντα, τα σωθικά, τα συντρίμμια της ψυχής καθώς ο άνεμος σκόρπιζε τις στάχτες γύρω τους. Αυτός, αυτή και η διαφορετική αγάπη τους... ένα κρυφτούλι, ένας ψυχολογικό πόλεμος. Συνέχισε με το ίδιο περήφανο παρουσιαστικό φωνάζοντας τη λέξη ΑΘΩΟΣ. Ήταν όμως; πόσο αθώος ήταν άνδρας που έπνιγε τη γυναίκα που λάτρευε με την αγάπη του; Ίσως ναι, ίσως και όχι.... Αυτή θα αποφάσισε, θα είχε τον χρόνο αλλά ο δικό τους χρόνος τελείωνε.... η κλεψύδρα μετρούσε αντίστροφα και αυτός έχανε τη ζωή, τη ζωή του μέσα από τα χέρια, θα έχανε εκείνην...

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ 64ο


64- Η αγάπη της...

Ο Φίλιππος έμελλε να κανονίσει την τελευταία λεπτομέρεια. Όλο το απόγευμα πάλευε να τιθασεύσει την οργή του. Σε λίγες ώρες θα ερχόταν αντιμέτωπος με τον άνδρα που είχε αναλάβει την απαγωγή του γιου του. Ο Νίκος τον συνόδευσε ώστε να τον συγκρατήσει. Βρισκόταν λίγο πριν το τέλος. Είχαν ενώσει όλα τα σχέδια του παζλ, και τώρα έπρεπε να υλοποιηθούν τα πάντα προσεχτικά. Καθένας τους είχε αναλάβει ένα ρόλο, ο Νίκος σε ένα γνώριμο, το άτομα που θα αναλάμβανε την υπόθεση. Ο Οδυσσέας και η οικογένεια του κατάφερε να λάβει την έγκριση από το αστυνομικό σώμα. Ο δεύτερος μάλιστα ελευθέρωσε ένα μεγάλο ποσό στο λογαριασμό του ώστε να ικανοποιήσει τις υπερβολικές απαιτήσεις των απαγωγέων. Ο δε Μάριος είχε αναλάβει τη βρώμικη δουλειά και μέχρι τώρα κατάφερε το ακατόρθωτο.
Ένας άνδρας κοντά στα 40 κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Τον φώναζαν “Πιτ” στην πιάτσα και ήταν ο μόνος που είχε έρθει σε επαφή με την Αλίκη. Οι άλλοι τρεις ήταν απλώς τσιράκια που μυρίστηκαν φράγκα και είπαν το ναι δίχως δεύτερη σκέψη.
Τα βλέμματα των δυο ανδρών κονταροχτυπήθηκαν σε μια αρένα δύσκολη καθώς οι φλόγες την φωτιάς του περικύκλωναν. Ο Φίλιππος πρώτος πέταξε μια βαλίτσα στα πόδια του.
Αυτή είναι η πληρωμή” του φώναξε σφίγγοντας τις γροθιές του.
Είναι η πρώτη φορά που μου ζητάνε κάτι τέτοιο!” ξεστόμισε με ένα πονηρό χαμόγελο.
Ο Ραζής τον παρατηρούσε όμως αγέλαστος. “Να χαίρεσαι που είσαι ζωντανός!”
Δε θα πείραζε ποτέ ένα παιδί, ένα μωρό!”
Δέχτηκες όμως...”
Τα φράγκα όμως είναι καλά και εγώ ακολουθώ αυτόν που πληρώνει καλά! Οι συναισθηματισμοί δεν με ενδιαφέρουν!”
Μιλάμε για το γιο μου!” γρύλισε σαν λυσσασμένο σκυλί. Ήταν έτοιμος να του ορμήσει αλλά ο αστυνομικός τον εμπόδισε.
Αρχίδι μη μιλάς!” αντιγύρισε προς τον Πιτ.
Ένα λάθος και θα σε βρω!” τον προειδοποίησε ο Φίλιππος.
Δεν είμαι τόσο μαλάκας, έχω αναλάβει πιο δύσκολες δουλειές!” του υπενθύμισε ο Πίτ. “Όλα θα γίνουν όπως θα θες και εμείς όπως τα συμφωνήσαμε!”
Φρόντισε οι άλλοι μπάσταρδοι να μάθουν μονάχα το όνομα μου!”
Το οποίο είναι;”
Ο Φίλιππος του φανέρωσε το όνομα με βροντερή φωνή. Μάλιστα πέταξε μια φωτογραφία στα πόδια του, η οποία έδειχνε τα πτώματα των δυο άτυχων κακοποιών. “Κάποιοι έπαιξαν και έχασαν, φρόντισε να μη βρεθείς με τους χαμένους!” τόνισε αυστηρά και αμέσως επέστρεψε πίσω στο αυτοκίνητο πιο αποφασισμένος από ποτέ. ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗΝ... μόνο για εκείνην, μέχρι το τέλος....

Στο τώρα...

Η Μαργαρίτα περίμενε την απάντηση της Αρετής.
Αυτός σε έβαλε να με παρακαλέσεις; αυτός με το τέλειο σχέδιο που επέλεξε να με πονέσει;” τη ρώτησε αμέσως η Αρετή.
Όχι, αυτός δε θα σε έμπλεκε σε καμία περίπτωση. Θα προτιμούσε να πεθάνει παρά...”
Με σκότωσε ήδη!” αποκρίθηκε η ξανθιά κοπέλα, αφήνοντας το αιχμαλωτισμένο δάκρυ.
Σου αποκάλυψα το μεγαλύτερο μυστικό, το μυστικό που θα σκότωνε τον ίδιο, οπλίζω το όπλο για σένα Αρετή, ώστε να το χρησιμοποιήσεις εναντίον του, αυτός...” Η Μαργαρίτα έκοψε την πρόταση απότομα. Ένιωσε ένα μούδιασμα στα χείλη αλλά το υποσυνείδητο της φώναξε να συνεχίσει δίχως να ντρέπεται. “Αυτός δε φοβάται εάν το μισήσεις, φοβάται να μην υπάρχεις στη ζωή του. Το άκουσα ένα βράδυ να το μονολογεί καθώς κοιτούσε τη φωτογραφία σου”
Το κορμί της ρίγησε. Δεν είχε άκουσε ποτέ τη λέξη σ’ αγαπώ από τα χείλη του. Δεν είχε γευτεί το ρομαντικό κομμάτι του έρωτα αλλά την απείθαρχη πλευρά. Από που απέρρεε αυτή η σιγουριά; Εάν άνοιγε το στόμα της θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή του, εάν το έκλεινε συνένοχη στο ψέμα. Παγιδευμένη στα λάθη τους παρελθόντος, παγιδευμένη στα δεσμά της αγάπης πλέον δεν είχε και πολλές επιλογές. Στο τώρα, σε αυτό το λεπτό όπου το μίσος και η οργή κυρίευε κάθε σπιθαμή του κορμιού της καμιά λέξη, καμιά πράξη δε θα σκιάζε τα συναισθήματα της. Και όμως στο αύριο, στο επόμενο λεπτό, όταν η φωτιά θα είχε ολοκληρώσει το έργο της θα καλούνταν είτε να πνίξει τα συναισθήματα ή να επιτρέψει στο μίσος να τη μετατρέψει σε μια λείανα.
Έριξε μια θλιμμένη ματιά στο μωρό, το οποίο το έσφιξε άθελα της παραπάνω. Αυτό νευρικά κούνησε τα χεράκια. Αυτό το πλάσμα δεν έφταιγε σε τίποτα. Κανείς δε το πείραξε όμως, ήταν από την αρχή στην πιο ασφαλή αγκαλιά. Σχεδόν μηχανικά ακούμπησε τον μικρό Άγγελο πίσω στην κούνια. Είχε λάβει τις αποφάσεις της πολύ γρήγορα όπως και τις μελλοντικές.
Τι πρέπει να κάνω;” ρώτησε με σταθερή φωνή.
Η απάντηση είναι εύκολη. Είσαι εγγονή της Μάρθας, δε διαφέρεις και πολύ από εκείνη, κρύβεις εύκολα συναισθήματα αυτά που σε πονάνε αλλά επιτρέπεις τα άλλα να ξεφεύγουν πιο γρήγορα” Πήρε μια βαθιά αναπνοή η πιστή οικονόμος. “Να τον μισήσεις!!! όπως δεν έχεις μισήσεις ποτέ κανέναν!”
Η Αρετή κράτησε τα μάτια της κλειστά. Επέτρεψε μια περίεργη μυρωδιά στο χώρο να την περικυκλώσει. Ένιωθε πως βρέθηκε επίσης και αυτός στον ίδιο χώρο. Έτριψε για λίγο το πρόσωπο. Η Μαργαρίτα είχε δίκιο, η μοναδική λύση ήταν να τον μισήσει....

Σε παραμυθιάζει Αλίκη” την προειδοποίησε ο Νικηφόρος.
Η Αλίκη παρατηρούσε το δαχτυλίδι. Είχε την ίδια λάμψη με τα μάτια της, τα οποία γεμάτα προσμονή περίμεναν τον άνδρα που αγαπούσε. Ο ίδιος βρισκόταν κλεισμένος όμως στο ανακριτικό γραφείο για δεύτερη μέρα και εκείνη αισθάνονταν εγκλωβισμένη σε μια δίνη πρωτόγνωρων συναισθημάτων.
Ζηλεύεις διότι μου προσφέρει ότι δεν μπόρεσες εσύ” ανταπάντησε μουδιασμένη.
Ένα δαχτυλίδι δεν αποτελεί εγγύηση, σε δουλεύει. Απορώ με την αφέλεια σου, θεωρείς πως ένας άνδρας σαν το Φίλιππο Ραζή σε αγάπησε ξαφνικά, που παριστάνει πως έχει αμνησία αλλά καίγεται για τη γυναίκα του και το παιδί του;”
Δεν είναι δικό του παιδί, αυτή του το φόρτωσε, θα κάνουμε δικά μας παιδιά” αποκρίθηκε με σιγουριά.
Είσαι ανόητη και ο Ραζής σε περιπαίζει. Δικό του είναι το παιδί και το ξέρεις. Εάν μάθει την αλήθεια θα σε σκοτώσει! Σε μάγεψε με τα λόγια του, σου πούλησε έρωτα δίχως να έχει αφιερώσει χρόνο μαζί σου!”
Και εάν θέλει να ξεφύγει, και ήρθα η ώρα να πει αντίο στο παρελθόν;”
Εσύ και η οικογένεια σου αποτελεί το παρελθόν. Το μένος του θα στραφεί εναντίον σου! Δε συγχωρεί εύκολα”
Ποτέ δε μου εξήγησες γιατί τον μισείς”
Δεν υπάρχει κάτι να πω. Δεν έχει και σημασία”
Τότε άδειασε μου τη γωνιά και μη με ζαλίζεις”
Ο πατέρας σου δε θα σε αφήσει να καταστραφείς!”
Δε μπορεί να με εμποδίσει. Οφείλω να σταθώ δίπλα του, να τον βοηθήσω!”
Μιλάς με σιγουριά λες γνωρίζεις την αλήθεια”.. Σιώπησε για λίγο καθώς διαπίστωνε πως η Αλίκη ήταν μια άκρως επικίνδυνη γυναίκα. “Πες μου πως δεν έχεις σχέση με την απαγωγή!”
Με καθυστερείς!” του είπε απότομα, προσπαθώντας να περάσει από μπροστά του. Ο δικηγόρος κατάφερε να της χαρίσει μερικά λεπτά μαζί του.
Ο Βαλτινός δεν την εμπόδισε. Το βλέμμα της Αλίκης φανέρωσε πολύ παραπάνω. Αποφάσισε να μιλήσει στον πατέρα της. Μόνο αυτός θα κατάφερνε να τη συνετίσει. Το ένστικτο όμως τον συμβούλευε να παρακολουθήσει προσεχτικά τις επόμενες κινήσεις. Διαπίστωσε πως η Αλίκη συναντήθηκε πρώτα με την κόρη του Ραζή την Έλενα, την Έλενα που έμοιαζε τόσο πολύ στη Μαρία όμως, τη γυναίκα που κάποτε αγάπησε αλλά την κέρδισε άλλος.

Πράγματι οι δυο γυναίκες συναντήθηκαν. Η Έλενα μπερδεμένη, τρομαγμένη αναζητούσε απαντήσεις.
Είναι αθώος. Ο πατέρας μου ποτέ δεν θα πείραζε ένα παιδί! Είναι το παιδί του Αλίκη!!”
Σιωπή! Ξέρω πως ο πατέρας σου είναι αθώος και θα κάνω ότι μπορώ να τον βοηθήσω” απάντησε η Αλίκη δίχως να ντρέπεται.
Ντρέπομαι πολύ!” είπε η νεαρή κοπέλα καθώς σκούπιζε τα δάκρυα.
Προστάτευσες τον πατέρα σου. Η μητέρα σου σκοτώθηκε εξαιτίας τους!” της θύμισε επίτηδες αφού δεν είχε όρεξη για άλλο μελό.
Και τώρα κινδυνεύει επειδή επέτρεψα το μίσος να με κυριεύσει. Μόνο αυτόν έχω Αλίκη εάν πάθει κάτι δε ξέρω τι θα κάνω!”
Τίποτα δε θα γίνει. Όσο περνάει από χέρι μου θα αποδείξω την αθωότητα του!”
Αμέσως η καθεμιά τράβηξε το δρόμο της, δίχως όμως να πιστεύουν πως όλα τελείωσαν.

Συγγνώμη...” του είπε εκείνη καθώς μάζευε τη τσάντα της.
Μην την εμπιστεύεσαι!” της είπε απότομα ο Νικηφόρος, ο οποίος περίμενε υπομονετικά στην είσοδο του κτιρίου. Οι λέξεις που ξεστόμισε δεν είχαν λογική και όμως ήθελε να μιλήσει σε αυτή την κοπέλα.
Συγγνώμη δεν καταλαβαίνω. Σας γνωρίζω από κάπου;”
Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά. Ένιωθε τόσο περίεργα δίπλα σε αυτήν την κοπέλα. “Δε με γνωρίζει αλλά γνωρίζω πολλά. Όπως και τη μητέρα σου επίσης, συναντηθήκαμε στο παρελθόν”
Η Έλενα έμοιαζε τόσο στη μητέρα της. Πρόσεξε πως τα μάτια της γυάλιζαν και σε αυτά τα μάτια αναγνώρισε μια παλιά φλόγα.
Την έχασα, δεν την θυμάμαι καν!” του είπε απότομα.
Ήταν μια όμορφη γυναίκα, δεν το έβαζε κάτω!” απάντησε αμέσως δίχως να ξεκολλά το βλέμμα του από πάνω της. “Και εσύ της μοιάζεις. Μη φοβάσαι!” Για ένα λεπτό ήθελε να την αγκαλιάσει. Άγγιξε μονάχα τη παλάμη της. Τη γύρισε από την ανάστροφη διαπιστώνοντας πως υπήρχε ένα σημάδι. Ένα σημάδι τόσο ανεπαίσθητο αλλά γι αυτόν άλλαζε όλα τα δεδομένα. Το ίδιο σημάδι είχε και η αδερφή του, έμοιαζε με ελιά αλλά είχε ένα περίεργο σκούρο χρώμα, κόκκινο ίσως, σαν μια πληγή που δεν έκλεινε ποτέ. Ακριβώς στο ίδιο σημείο, δεν ήταν σίγουρα κάτι τυχαίο. Πάντα αναρωτιόταν από που το είχε κληρονομήσει αλλά και ενώ είχαν χάσει τη μητέρα τους νωρίς δεν υπήρχε κάποιος να τους δώσει απαντήσεις.
Πρέπει να πηγαίνω!” του είπε αμέσως η Έλενα κουρασμένη από τη συναισθηματική πάλη.

Ένας πατέρας που δεν γνώριζε πως ήταν πατέρας συνάντησε την κόρη του μετά από τόσα χρόνια. Δεν ήταν σίγουρος αλλά αυτή η σύμπτωση τον έβαλε σε σκέψεις. Το θέμα ήταν πως θα ενεργούσε όταν κάποιος θα του έλεγε την αλήθεια, πως θα τακτοποιούσε τις εκκρεμότητες και πως θα προστάτευε το μοναδικό πλάσμα που θα φώτιζε την άγρια και μίζερη ζωή του.


Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ - ΚΕΦΑΛΑΙΟ 63ο


63 – Η Αγάπη του...

Πίσω στο χρόνο..

Είσαι τρελός Ραζή!” γρύλισε ο Μάριος. Του είχε απομείνει λίγη λογική και ότι άκουσε πριν από μερικά λεπτά φάνταζαν σενάρια επιστημονικής φαντασίας.
Το ξέρω!” απάντησε ο Φίλιππος. Ξεφύσηξε δυνατά καθώς δεν περιέγραφε και το πιο φυσιολογικό πράμα του κόσμου.
Ο Οδυσσέας πήρε το λόγο, έβρισκε το σχέδιο επίσης ριψοκίνδυνο αλλά του κίνησε την περιέργεια. “Αστον να ολοκληρώσει..”
Μια μαλακία είναι το σχέδιο του, κανείς δε το χάψει και η Αρετή ρε δε την σκέφτεσαι, πως θα το αντέξει; Θα έδινε και τη ζωή της για σένα και εσύ αντί να την προσέχεις!”
Ο Μάριος πέρασε τα χέρια στα μαλλιά, τα χάιδευε νευρικά. Δεν είχε ακούσει και το πιο λογικό πράμα του κόσμου.
Πρέπει να πληρώσουν όλοι τους!”
Τα εγκλήματα της παρέας παραγράφηκαν κανείς δε θα πληρώσει! Ακόμη και ο πατέρας μου ρε μαλάκα δεν τους τρόμαζε!”
Ο αστυνομικός Γεωργίου επίσης παρόν, άκουγε προσεχτικά δίχως να διακόπτει όμως κανέναν.
Και η Μάρθα; ότι έχουν κάνει στην Αρετή, ότι έχουν κάνει σε μένα; Όσο ζω και αναπνέω ακόμη και εάν χρειαστεί να σκοτώσω, ακόμη και με μισήσει εκείνη το σωστό είναι να βάλω ένα τέλος!”
Είναι παράλογο, μιλάμε για το παιδί σου!” αντέδρασε επιτέλους ο Οδυσσέας. “ΤΟ ένα ψέμα θα οδηγήσει σε άλλο αλλά μέχρι τότε πρέπει να κρύψεις καλά τα συναισθήματα και εσύ Φίλιππε δεν μπορείς να κρύψεις το πόσο αγαπάς πλέον την Αρετή!”
Δε θα συγχωρέσει ποτέ και η Λασκαρίδη δεν είναι καμιά ηλίθια. Εάν της πουλήσεις έρωτα δε θα το χάψει τόσο εύκολα!”
Αυτή θα την αναλάβω προσωπικά!” δήλωσε με σιγουριά ενώ τα μάτια του έλαμψαν πονηρά.
Και τι θα ομολογήσει ακριβώς;”
Αυτό που αναγκαστεί να κάνει για χάρη μου, αυτό που θα της παρουσιάσω ως ιδέα!”
Άρα χρειάζεσαι τη βοήθεια μας στο κατά άλλα τέλειο σχέδιο!” τον ειρωνεύτηκε ο Μάριος.
Ο Οδυσσέας έκανε ένα μορφασμό. “Φυσικά και τη χρειάζεται αλλά Φίλιππε αυτά είναι επικίνδυνα πράματα! Δε ξέρω, θα ανακατευτεί η αστυνομία!”
Γι’ αυτό κάλεσε εμένα!” είπε αμέσως ο Νίκος, “διότι θέλει να αναλάβω την υπόθεση, να έχω τον έλεγχο! Και εσένα σε χρειάζεται” γύρισε προς το μέρος του Μάριου. “Για τη βρώμικη δουλειά!”
Ο αστυνομικός έπλασε στο μυαλό του τη δική του εκδοχή. Ήταν προφανές πως καθένας θα αναλάμβανε και ένα ‘πόστο’ μια συγκεκριμένη δουλειά. Όσο λιγότερες κουβέντες ξεστόμιζαν τόσο καλύτερα. Όταν ολοκλήρωσε τη σκέψη του ο Φίλιππος ξαναπήρε το λόγο.
Με ή χωρίς εσάς θα προχωρήσω”
Ο Μάριος σε έκρυθμη κατάσταση έβριζε θεούς και δαίμονες. Δεν ήθελε να πληγώσει την Αρετή για δεύτερη φορά.
Για εκείνην, όλα για εκείνην!” δικαιολογήθηκε ο Φίλιππος. Η Μάρθα του παρέδωσε αρκετά στοιχεία, η προσωπική του έρευνα συμπλήρωσε τα κενά κομμάτια. Όλα ήταν αλήθεια, ότι πρόλαβε να ειπωθεί εκείνη τη μοιραία μέρα στην καφετέρια ήταν αλήθεια. Ο ίδιος καλούνταν τελικά να ακολουθήσει το άστρο της, να περιμένει καρτερικά στην άκρη του ουρανού να το αγγίξει. Ίσως έτσι με αυτό το παράτολμο σχέδιο να την έχανε για πάντα αλλά δεν είχε άλλη επιλογή! Όλα για όλα ακόμη και όταν το παιχνίδι της φωτιάς τους είχε δοκιμάσει αρκετές φορές στο παρελθόν.
Ο Οδυσσέας προσπάθησε να χωρίσει τους δυο άνδρες. Για τα επόμενα λεπτά κυριάρχησε ο εκνευρισμός. Ο Νίκος ήταν ο πιο λογικός προφανώς αυτής της περίεργης παρέας. “Χρειάζεται να υπολογίσουμε κάθε παράμετρο, κάθε πτυχή, να μην αφήσουμε τρύπες ειδάλλως θα χάσουμε τα πάντα!” Γνώριζε πολύ καλά πως μια λάθος κίνηση και το μωρό θα κινδύνευε ή ίδιος ο Φίλιππος!
Όταν ηρέμησαν τα πνεύματα οι τέσσερις άνδρες αποφάσισαν να τα πάρουν όλα από την αρχή. Στην πρώτη φάση του σχεδίου θα αποφάσιζαν με πιο τρόπο θα είχαν τον πάνω χέρι, τον έλεγχο των γεγονότων. Ακόμη και εάν Φίλιππος επιτύγχανε το στόχο του, ήταν απαραίτητο να βρίσκονται ένα βήμα πιο μπροστά, να γνωρίζουν κινήσεις, σκέψεις και αποφάσεις πριν αυτές πραγματοποιηθούν...

Μερικές μέρες αργότερα

Ο άνθρωπος του Μάριου κατόπιν συγκεκριμένων εντολών έφτασε στα γραφεία του ομίλου. Κρατούσε δυο ανθοδέσμες στο χέρι. Η μια προορίζονταν για το γραφείο της Ερατώς και η άλλη για το γραφείο της Αλίκης.
Η γραμματέας τον παρατηρούσε περίεργα.
Να της αφήσετε εδώ πέρα και θα τις μεταφέρω εγώ στο γραφείο!”
Ο πελάτης μου θα δυσαρεστηθεί. Ο κύριος Ραζής με πλήρωσε για να τις παραδώσω αυτοπροσώπως”
Η γραμματέας μόλις άκουσε το επίθετο Ραζής έκανε ένα μορφασμό. Η αφεντικίνα της σαφώς είχε πάρε δώσε με αυτόν τον άνδρα. Δεν είχε άλλη επιλογή από το να του επιτρέψει την είσοδο. Τον ακολούθησε από πίσω πράμα που δυσκόλευε την αποστολή. Ακούμπησε την πρώτη ανθοδέσμη στο γραφείο της Ερατώς πρώτα. Άφησε ένα φάκελο στο γραφείο και ένα δώρο. Αλλά το μέλημα του ήταν να αφήσει κάτι άλλο κρυφό κάτω από τη βάση. Διέκρινε μια κάμερα. Σούφρωσε τα χείλη διότι η αποστολή φαντάζεσαι ακατόρθωτη. Αποφάσισε να επιστρατεύσει την ανδρική γοητεία.
Πλησίασε τη νεαρή γυναίκα, ακουμπώντας τον ώμο πρώτα απαλά.
Είσαι πολύ όμορφη!” της ψιθύρισε αμέσως.
Η κοπέλα χαχάνισε κάνοντας τη δύσκολη. Επίτηδες την κόλλησε στο γραφείο για να την προκαλέσει ώστε να έχει κάποιον μπροστά του. Άλλαξε θέσεις ώστε να σταθεί η κοπέλα μπροστά. Τότε και ενώ κρατούσε τα χείλη της απασχολημένα κατάφερε να αφήσει την ειδική συσκευή.
Μετά από ένα τέταρτο και ενώ η υπομονή του εξαντλήθηκε κάλεσε το αφεντικό του...
Όλα είναι έτοιμα!”
Καλώς” απάντησε ο Μάριος, ο οποίος επικοινώνησε αμέσως με τους συνενόχους σε αυτό το ‘έγκλημα’
Μερικές μέρες πράγματι κατάφεραν να αλιεύσουν πολύτιμες πληροφορίες. Ήταν προφανής η πρόθεση της Αλίκης να καταφύγει στα άκρα, να παρανομήσει δίχως να υπολογίζει τον ανθρώπινο πόνο. Ο Φίλιππος είχε δίκιο τελικά, αυτή η οικογένεια δεν άξιζε τον οίκτο κανενός. Μόνο εάν έκοβαν το κεφάλι του φιδιού από τη ρίζα θα γλίτωναν από το δηλητηριώδες τσίμπημα.

Μια εβδομάδα αργότερα

Σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο ο Αριστείδης μαζί με το Μάριο και άλλους δυο προσπαθούσαν να ‘ανακρίνουν’ δυο αποβράσματα.
Ο ξανθός άνδρας τους έβριζε, απειλώντας τους ενώ το φιλαράκι του δεμένο επίσης σε ένα ξύλο δεν είχε ανοίξει το στόμα του.
Πέρασε η μπογιά σου Φωτίου, η πίτα έχει μοιραστεί σε άλλους!”
Εάν θες να βγεις ζωντανός από εδώ μέσα θα μου δώσεις τα ονόματα!” ανταπάντησε ο Μάριος ατάραχος, κρατώντας το όπλο στα χέρια.
Δε ξέρουμε τίποτα!” είπε το πρώτο ρεμάλι ενώ λοξοκοίταξε το φιλαράκι του.
Ο Αριστείδης έπιασε τον κοντό άνδρα από το λαιμό. Τον έσφιγγε ενώ έφερε το όπλο στον κρόταφο. “Μήπως εσύ γνωρίζεις κάτι παραπάνω;”
Και πάλι όμως δε μίλησε. Γνώριζε αλλά ακόμη και εάν άνοιγε το στόμα του θα τον τρώγανε άλλοι.
Κανείς δεν ήθελε να αναλάβει αυτή τη δουλειά!” αποκρίθηκε αγριεμένος ο ξανθός άνδρας. “Κανείς δεν είναι τόσο μαλάκας!”
Τα φράγκα είναι καλά και κάποιος δέχτηκε!”
Άντε γαμήσου Φωτίου, έχεις σβήσει, κανείς δε σε φοβάται πλέον!”
Αυτό θα το δούμε!” γρύλισε εξαγριωμένος ο Μάριος αφού εδώ και δυο ώρες δεν είχε καταφέρει τίποτα.
Τότε μόνο μίλησε ο κοντός άνδρας. “Τα λεφτά που προσφέρουν είναι καλά! Μαλάκες υπάρχουν παντού και μερικοί σκοτώνουν για πολύ λιγότερα!”
Ο Μάριος ήταν έτοιμος να ορμήσει πάνω του αλλά μια άλλη ανδρική φωνή τον εμπόδισε.
Αυτόν θα τον αναλάβω εγώ!” Ο Φίλιππος εμφανίστηκε μπροστά τους σαν τον κλέφτη. Δεν είχε σκοπό να αφήσει την κατάσταση ανεξέλεγκτη. Ήταν σαφώς ζωτικής σημασίας να βρεθούν τα καθίκια που θα αναλάμβαναν την απαγωγή. Ο εντολέας γνωστός αλλά αυτός είχε σκοπό να πληρώσει πολύ παραπάνω, να ξεπουλήσει τη ψυχή του στο διάβολο ακόμη και να σκοτώσει.
Πόσα θες;” ρώτησε εστιάζοντας το βλέμμα του στον κοντό άνδρα με τη σκουρόχρωμη επιδερμίδα.
Και ποιος είσαι εσύ ρε παπάρα;”
Αυτός που θα σκοτώσει!”. Το πρόσωπο του Φίλιππου παρέμεινε ανέκφραστο, έδειχνε γερασμένο, κρύβοντας όλα τα ξεχωριστά αρρενωπά χαρακτηριστικά που κάποτε γοήτευαν τον γυναικείο πληθυσμό.
Μην μπλέκεσαι! Σου είπα πως το αναλαμβάνω εγώ!” του φώναξε ο Μάριος, τραβώντας τον απότομα προς τα πίσω. “Μην μαλακίζεσαι Ραζή, μόνο αυτοί...”
Δεν χρειαζόμαστε και τους δυο όμως;” τον ρώτησε απότομα με το ίδιο ανέκφραστο βλέμμα.
Τότε εμφάνισε το όπλο που είχε αγοράσει καιρό πριν. Το όπλο που παρατηρούσε πολλές φορές τα βράδια όταν το μυαλό του σχεδιάζει κάθε πτυχή αυτού του παράτολμου εγχειρήματος.
Αρχίσε να μετράει αντίστροφα, ορθρώνοντας το όπλο προς τη μεριά του ξανθού άνδρα.
Τι κάνεις ρε μαλάκα; ποιος είσαι; με αυτό το ακριβό ντύσιμο, έτσι όπως σε κόβω δεν είσαι ικανός να κάνεις τίποτα... εάν θες λοιπόν...”
Θα σου δείξω τι μπορεί να κάνει ένας πατέρας όταν απειλούνε την οικογένεια του, θα βλαστημάς την ώρα που γεννήθηκες και εάν δε μου δώσεις αυτά που θέλω θα κυνηγήσω και αυτούς που αγαπάς, τη μάνα σου τον πατέρα και όλους όσους έχουν αξία για σένα. Εάν δε μου αποκαλύψεις τώρα αυτά που θέλουμε το όνομα μου είναι το τελευταίο πράμα που θα ακούσεις σε αυτό το κόσμο!”
Και ποιο είναι αυτό ρε αρχίδι;”
Ο Φίλιππος δεν απάντησε. Έσπρωξε στην άκρη το Μάριο και πριν καν να αντιδράσει είχε ήδη πατήσει τη σκανδάλη. Η σφαίρα βρήκε στην καρδιά τον κοντό άνδρα. Αίμα πότισε το χώμα και ο άνδρας έπεσε κάτω δίχως να προλάβει να ορθώσει λέξη.
Τώρα η σειρά σου!” συνέχισε το ίδιο ατάραχος το μέτρημα.
Ο ξανθός άνδρας πανικοβλήθηκε. Θεωρούσε πως τον είχαν ανάγκη αλλά προφανώς έκαναν λάθος.
Πόσα δίνεις;”
Πόσο κοστίζει η ζωή σου;” τον ρώτησε και αμέσως όπλισε ξανά.
Ο Μάριος τον σήκωσε ψηλά, ψιθυρίζοντας του κάτι στο αυτί.
Το θέμα είναι πως θες να πεθάνεις; πως θα προστατεύσεις τους δικούς σου και τη γυναίκα σου;” τον ρώτησε απότομα.
Μόνο τότε αυτός του ομολόγησε ένα όνομα. “Αυτός ανέλαβε την απαγωγή, θα τα αρπάξει χοντρά, έχεις άλλους τρεις μαζί του!”
Και που θα τον βρούμε;”
Θα τον βρείτε στο Βαρδάρη, είναι δεξί χέρι του Λάμπρου”
Ο Μάριος κατάλαβε. Είχε τις πληροφορίες που χρειαζόταν. Τον άφησε να πέσει κάτω, ενώ τον κλώτσησε τα πλευρά. Μόνο που ο Φίλιππος δεν είχε τελειώσει μαζί του. Ένας δεύτερος κρότος ήχησε δυνατά μέσα στη νύχτα. Ένας δεύτερος άνδρας έπεφτε νεκρός από αυτόν... τα χέρια του είχα βαφτεί με αίμα, κινδύνευε να βρεθεί ακόμη και φυλακή αλλά όσο η εικόνα της γυναίκας που αγαπούσε παραπάνω από τη ζωή του εμφανίζονταν μπροστά του σε κάθε βήμα γνώριζε πως έπραττε το σωστό, το λογικό. Όταν η παράνοια αγγίζει τη λογική, όταν της χαϊδεύει τρυφερά το αυτί, όταν της ψιθύριζε λόγια αγάπης, όταν ο έρωτας εξουσιάζει πλέον μια καρδιά τότε ένας άνδρας συνεχίζει, προχωρά ωσότου παραμείνει μονάχα ένας νικητής.
Μερικές μέρες αργότερα ο Φίλιππος Ραζής συναντήθηκε με τον άνδρα που θα οργάνωνε την απαγωγή του γιου του... μόνος, ένας λύκος ανάμεσα σε λιοντάρια....